Hanna Hilhorst, zorgboerin in Echten.
Column

Groenten uit Brabant

Onze groothandel kondigde per mail aan te gaan fuseren; een stap die volgens de afzender 'louter voordelen voor alle betrokken partijen zou opleveren'. Dat klonk veelbelovend.

'Dat betekent wel dat onze groenten voortaan vanuit Brabant worden geleverd', sprak mijn collega. 'Dat zijn honderd extra kilometers per tomaat.' Van lokaal konden we niet meer spreken. Een minpunt.

Woensdagochtend 9 uur. Enigszins gestrest open ik de winkel. De groothandel blijkt niet geweest en de helft van de groentekisten is leeg. Met de deelnemers leg ik alvast het brood op de planken en zet ik onze zuivel in de koeling. Nog steeds geen groothandel. Waar blijven ze?

Pas twee uur na openingstijd rijdt de vrachtwagen het erf op. 'Excuus, het kon echt niet eerder.' Ik knik vriendelijk. 'Voor een keer is het niet erg.'

Vrijdagochtend 9 uur. Weer geen groothandel, opnieuw geen voorraad. Ik baal, want er is zonnig en warm lenteweer voorspeld. Doorgaans betekent dat een dubbel aantal klanten. Een collega belt de groothandel; zijn woeste gebaren voorspellen slecht nieuws.

En inderdaad: 'Een medewerker heeft zich vergist. Ze dacht dat we morgen een levering hadden. Als ze nu nog onze bestelling moeten inpakken en van Brabant naar hier moeten rijden, zijn ze er rond drie uur vanmiddag. Dat is te laat, dus de levering wordt naar morgen verschoven.'

Ik hoor mezelf protesteren. 'Dat kan niet. Ik heb geen kaas, geen kefir, geen broccoli, bloemkool en prei. Geen sinaasappels, geen bananen.' Ik kan wel janken. Fouten maken mag, maar in dit geval zijn de gevolgen voor ons. We zijn nog bezig een klantenkring op te bouwen, het vertrouwen te winnen. Ik wil geen 'nee' verkopen, mensen niet teleurstellen. Nog een paar keer zo'n fout en we zijn de klanten weer kwijt.

En dat blijkt. 'Sorry mevrouw, we hebben op dit moment geen jong belegen kaas. Wel belegen.' Maar de klant wil geen belegen. 'Nee dank je, dan ga ik toch even naar de supermarkt.' Ik bijt op mijn lip. En nu zijn ook nog de champignons op. 'Morgen heb ik ze weer, meneer', zeg ik verontschuldigend. 'Hoop ik.'

Zaterdagochtend 9 uur. Weer geen groothandel, weer geen voorraad. Direct belt mijn collega naar Brabant. Geen gehoor. We wachten, briesen en vloeken, tot we opnieuw twee uur na openingstijd de vrachtwagen aan zien komen. Voordelen van de fusie? Ik zie ze niet.

Uitgeschakeld Multifunctionele landbouw
Jongensmoeder Multifunctionele landbouw
Als God in Frankrijk Multifunctionele landbouw
Hanna Hilhorst

Hanna Hilhorst

Zorgboerin in Echten (Dr)

Contact